Druk in de bouw en dat is uniek. Deze week bouw ik  het ene huis na het andere, dus voor mij geen vrije dagen. De productie komt langzaam op gang in een daarvoor bestemde ruimte die heerlijk verwarmd is. Je ziet het wel, het zijn prefab huizen, alle onderdelen zijn steeds van zes huizen op maat gemaakt en worden inelkaar gezet met zo nu en dan eentje in spiegelbeeld. Dat maakt het wel afwisselend, al denk ik dat de architect ergens een foutje heeft gemaakt en ik de tekening met materiaal gespiegeld kreeg aangeleverd. Gelukkig heeft elk huis iets

speciaals. Vroeger, in de dertiger jaren, waren deze materialen zeer geliefd en nu worden ze in diverse fabrieken nagemaakt. Het maakt het bouwen in ieder geval wel spannend.

Er staat hier nog ergens een rood huis maar dat is aan de straatstenen niet te slijten (geen wonder natuurlijk, want huizen zijn momenteel toch al een moeilijk te verkopen produkt en ik vond de bouw ervan maar saai). Nog even een winters plaatje, dit is een foto  van Offingawier. Gekiekt door het hoge raam van de werkplaats......

.

En door het andere raam  (met zoomlens)  zie ik de weg naar het Sneekermeer.

Ik vind het wel jammer hoor, van dat vorstverlet, maar dit werk ligt me wel. Op de bouwtekening staat dat er 365 van dit type gebouwd moeten worden en daar krijg ik wel een beetje stress van. Gelukkig zijn er hier nog wel wat andere bezigheden en nu hoop ik maar dat ik zo nu en dan daar ook word ingezet. Komt de elfstedentocht, dan hebben we een vrije dag.......bid ik maar dat we hier niet op zaterdag of zondag door een horde Hollanders onder de voet worden gelopen, want dan heb ik toch al vrij. Het is wel spannend, we wachten af.

Die rode, die jullie nog niet mogen zien, moest wel opschieten, maar het inelkaar zetten was een gevecht met de puntjes. Uithalen en opnieuw proberen, soms twee, soms drie, soms vier keer en dan....perfect!  Héérlijk, dat is zo'n fijn gevoel, veel beter dan niet uithalen en later ontevreden zijn.

Nu erg druk met bellen...Nou ja.....om te probéren te bellen met de dames die zich nu nog opgeven voor de regiodagen en ik nu moet vertellen dat de 16e maart hé-le-maal vol is. (en de 23e bijna)

Je zou denken, even het telefoonboek op de tafel en klaar is Kees.  Ja-a, zo was dat vroeger, even iemands adres zoeken....telefoonboek erbij en hup....even iemands nummer zoeken...precies zo. Nu kijk ik in het boek en vind ik het niet. Kijk op internet, in 'detelefoongids.nl' , die kent ze niet. Het komt allemaal wel goed hoor, ik word er niet humeurig van ofzo, maar het is zo'n tijdrovende bezigheid, tijd waarin ik puntjes had kunnen naaien en huisjes had kunnen bouwen en huiswerk had kunnen maken voor m'n cursus.

Nog een filmpje van de eerste keer dat de toekomstig Olympisch kampioene schaatsen op de ijzers stond.    Een gedenkwaardig moment! 

Groeten Klazien

Vroeger vond ik mensen die 25 jaar getrouwd waren stokoud!  Gister, de 24e januari, waren wij 43 jaar getrouwd en het gevoel dat we nu oud zijn?....De duvel is oud!!!... Het fotoboek van toen kwam natuurlijk op tafel en toen zagen we toch wel  hoe (erg) jong we toen waren, ook al voelden we ons oud en wijs genoeg en vooral héél volwassen. We bedachten dat we het zo over zouden doen en dat is toch een goed gevoel.

Het rode boeket kreeg ik 's morgens van DH en 's avonds kwam DS2 met het witte boeket van de vier kinderen+. Práchtig!  Op dinsdag is iedereen aan het werk of aan de studie, het gebak komt nog wel een keer.

Samen iets gezelligs doen is ook leuk en ik mocht kiezen waar we naar toe gingen. "Als ik iets bedenk dat jij niet zo leuk vindt.....doe je het dan toch?"  Dat werd beloofd en zo zaten we 's middags eerst in Leeuwarden omdat mijn naaimachine vond dat ze wel eens een verwendagje verdiende. Daarna gingen we naar Franeker, naar onze (ik bedoel mijn) favoriete herenmodewinkel, want er moest voor DH beslist voor de zomer iets nieuws in de kast. (Dat ziet hij zelf nog steeds niet ook al hangen er rafels aan z'n hemden en lijken z'n broeken bijna doorzichtig). Voor zijn lange armen en benen was er  nog genoeg keus en meer dan tevreden kwamen we thuis...

Samen aan de .....koffie...altijd gezellig! 

Donderdag 26 januari 2012 is het weer gedichtendag. Als alle bloggers en webloggers net als in 2010 weer een gedicht op hun webje zetten, dan is er die dag weer veel poëzie in de lucht.

Heb je geen log of blog en wel een mooi gedicht dat je wilt delen, dan kun je mij dat ook toesturen en dan zet ik het  hier boven in de map gedichten. (Uiteraard met afzender.)

In de krant van vandaag stond dat het dit weekend winter wordt. Ja en na één nachtvorstje begint het al........ daarom om in de stemming te komen deze van: DRIEK VAN WISSEN 

ANTI-FRIES

Als Holland winters is getooid

En wij van kou welhaast verrekken

Blijkt Friesland dichtbevolkt met gekken

Die ’s winters gekker zijn dan ooit.

De maffe koppen, strak gelooid

Ontspannen plots in losser trekken

Terwijl zich rond de stuurse bekken

Een soortement van glimlach plooit.

In onverstaanbare gesprekken

Worden dan praatjes rondgestrooid

Die ijdele verwachting wekken,

Totdat de goden, als het dooit

De hoop der dwaze halzen nekken.

Nee, de elfstedentocht komt nooit!

1982

(Donderdag heb ik ook een nieuwe, ik moet  even diep nadenken.)

Toen ik de tafel op de boeken had staan, het mes en de liniaal klaar lagen, vond ik het witte lapje dat er lag toch niet mooi genoeg. Het kwam vast mee van de triestigheid buiten dat het opeens bijna geel leek. De kasten in, de laden door, en wat denk je?.....Juist....er zat geen goeie witte tussen die groot genoeg was. Eerst maar koffie en daarna besloot ik naar Nieuw Buinen te rijden, want de tentoonstelling van Gé de Jong-Blaauw trok me ook wel en....zo verklaarde ik .....onderweg naar Nieuw Buinen zijn nooit files. Zo was het ook.

Ik vond daar het prachtigste lapje dat je je maar kunt bedenken, niet geel en niet spierwit en toen....toen zag ik in een koopjesrek een prachtig jasje, een schitterend jasje, precies zo'n jasje dat in deze tijd warm genoeg is en wat ik ook lang door kan dragen. Ik stond erbij en keek.......... en twijfelde...... en trok het aan. Ja, en toen was het jasje van mij, want eerlijk waar, het leek voor me gemaakt. Geen file, zelfs niet bij Joure. Ik showde thuis m'n nieuwe aanwinst en wat zei DH?........Duur lapje!

Ik geloof dat ik deze quilt al eens heb laten zien op mijn oude logje. Ik zag op Josephine's blog de mooie feedsacks en moest toen aan deze denken. Deze heb ik niet zelf gemaakt maar ooit gekocht in……Naarden! Het zal rond 1988/1989 geweest zijn. We waren op weg naar een dagje Amsterdam en tegen alle verwachtingen in was het stralend weer. Bijna te warm voor een visite aan een grote stad. In een opwelling besloten we afslag Naarden te nemen om daar, op een terras aan het water, koffie te gaan drinken. We parkeerden de auto bij de vesting en slenterden langs de winkeltjes aan een grachtje. Opeens zag ik een uitdragerijtje (antiekwinkel was een te groot woord) met deze quilt (uit Wisconsin ) in de ‘etalage’. In de schuur ernaast was een meneer en die vertelde dat dit moois 350 gulden moest kosten. Oei! 350 gulden is misschien niet duur maar wel veel geld…..Nu zat er aan de rand een enorme bruine vlek…..Ik zei: ‘Lelijke vlek meneer, die maakt dit ding echt niet meer waard dan 200 gulden!’…..’Ach', zei de man, 'dan koop je ‘m toch niet’….! Wij wandelden verder, vonden een terras, namen de tijd voor koffie en wat lekkers en liepen daarna weer 

naar de auto. De man stond buiten en zag ons naderen, hij haalde de quilt die nog voor handen lag en zei: ‘Je mag ‘m mee voor 250 gulden, maar dan wil ik geen gezeik als die vlek er niet uitgaat.’

Ikke superblij en DH zei stomverbaasd: ‘Wat moet je nou met dat ouwe ding, je maakt ze toch zelf?’  Helemaal gelijk, maar de deken ging wel mee. De vlek was er na één keer wassen uit en ik ben er nog steeds erg blij mee. Toen ik Josephine (Amerika) leerde kennen, vertelde zij dat het een quilt uit de dertiger jaren was en gemaakt van die feedsacks.

Prachtig zo'n avondlucht met honderden vliegtuigstrepen. Waar zou iedereen naar toe gaan?

Ik zou best even mee willen, naar een mooi warm land bijvoorbeeld. Nu toch maar niet want ik heb veel te doen. Jammer toch dat ik zo nu en dan bezig ben met dingen die ik hier niet kan laten zien.

Een snel bericht, want de beloofde foto's staan in een map rechts onderin, even op de tekst klikken. Er is er één jarig.........ik ga weer op visite!

Even een huisje maken........streep dat éven maar door, in diezelfde tijd stik ik een rood/witte rand inelkaar en eerlijk is eerlijk, dat vind ik nu eigenlijk leuker. Daarnaast moest ik de Excellijst met de gasten voor de regiodagen bijwerken. Dat administrative is eigenlijk  niks voor mij, maar hoort er nu eenmaal  bij. In diezelfde tijd stik ik liever..........jajaja....... Aan de andere kant....... in maart is er weer in Ureterp een zaal vol enthousiaste mensen met grote tassen vol grote of kleine prachtige quilts voor de show en tel. O ja, de regiodagen zijn voor mij twee quiltfeestjes, ik kan daar mateloos van genieten.

Woensdagavond was ik in Heeg, de derde avond van de groep beginners (en een paar opnieuw beginners). Gloeiend van trots kwam ik thuis, want wat doen die mensen het daar goe-oed.......Vorm, kleurgebruik, techniek.....helemaal top. Ik maakte van al dat   ' work in progress'  een bende foto's en beloofde ze op mijn blog te zetten....jaja..... met het reserve diskje (dat gelukkig in m'n fototas zat) die foto's gemaakt en nu.......nu kan ik ze daar niet af krijgen. Donderdag niet (liep de computer vast) en vandaag ook niet. Ze zijn er wel, ik zie ze wel, maar ze laten zich niet naar m'n computer verplaatsen. Wie weet komt er morgen even een kind langs.....Die foto's komen hier echt....binnenkort. 

De nieuwste roodwitte quilt begint vorm te krijgen.  Mijn huisje lag er voor vandaag ook, maar daar kwam het niet van.  Het werd een zeer gezellige nieuwjaarsdag en morgen begin ik opnieuw  met het plan om mijn eerste huisje vorm en kleur te geven.

 Op eerste Kerstdag was onze schoondochter Susan jarig,  kleindochter Ylse werd dit jaar 5 op de laatste dag van het jaar en op 11 januari volgt dan  zoon Hans. Kleindochter Sanne wordt 3 op 16 januari  (Dit alles in één gezin). Heel gezellig hoor, we drinken maar koffie en al neem ik me voor er geen gebak bij te eten.......Daar staat altijd een heerlijke monchoutaart en daar kán ik echt geen nee tegen zeggen. We zijn er daarmee nog niet, want de 13e januari is  zoon Peter in Groningen jarig en de 24e hebben we ook nog iets leuks te vieren.  Mochten jullie me kwijt zijn.........weet dan.......ik  zit weer ergens aan de koffie met gebak.........Maar... natúúúrlijk maak ik ook  tijd voor een paar huisjes en moet er weer een baantje aan dat rood en wit.